HET IS...Vakantie Tijd

West Coast Trip #5: Gibb River Road (flop)

geschreven door Marit augustus 30, 2019 0 comments
Gibb River Road blog

Van de mooiste camping ever gingen we door naar de Gibb River Road. Dit verliep niet helemaal zoals we het in gedachten hadden, maar ach ja, het was weer een avontuur. Lees je gezellig mee?!

Dag 11 – “pech met Clazzy Mazzy”

Zoals je in de vorige travelblog al hebt kunnen lezen, zijn we aangekomen bij de Gibb River Road, die in de El Questro omgeving begint (vanaf deze kant). Na een koud nachtje worden we vroeg wakker. We blijven een beetje in het NT ritme, waardoor we vroeg op bed liggen (vaak voor 20:00 uur al!) en vroeg uit bed zijn (rond 6:00 uur). De ochtenden staan meestal in teken van activiteiten, in de middag rijden we vaak een stuk en zoeken een camping, waar we voor donker (17:00 uur) willen staan. Lekker ritme dus!

We rijden naar “Zebedee Springs”, waar je rotsachtige thermale baden hebt. Tussen de rotsen heb je een allerlei kleine badjes met warm(!) water. Een soort jakuzzi-tjes, best lekker op de vroege morgen!

Vanaf daar rijden we nog een stukje over de Gibb River Road, maar we hadden al een tijdje besloten deze road (600 km) niet volledig te doen, ivm droogte/te hobbelige wegen en een auto die we nog niet heel goed kennen. We kunnen er een paar kleine stukken van meepakken en vanaf de zijlijn kunnen we een aantal hotspots bezoeken.

We rijden naar “Ella Rocks” waar je een half uurtje over rotsen moet klauteren om vervolgens bij een prachtige “gorge” te komen, waarin we kunnen zwemmen. Zulke dingen zijn zo’n cadeautje! Het is er prachtig, verfrissend en op zulke momenten klets je ook vaak met andere reizigers, die weer boordevol verhalen zitten. Er zitten wat jonge koppels tussen, maar we ontmoeten voornamelijk de zogenoemde “grey nomads”. Ouderen die met pensioen zijn, een camper of caravan kopen en maanden lang gaan rond reizen in hun eigen land. Leuk om die verhalen te horen (en die campers/caravans zijn echt huge, daar kun je zeker wel wat maanden/jaren in vertoeven!).

Na deze mooie plekjes willen weer een stuk gaan rijden, dus vertrekken richting het “Purnululu National Park”, zo’n 400 km rijden. Grote afstanden, maar tussendoor kom je weinig tegen. Wanneer we na 200 km en een plaspauze bij een benzine station weer verder willen, start de motor niet. Echt gewoon niet. F*ck! 

De man van het benzine station komt kijken en denkt gelijk dat het de batterij van de sleutel is. Hij stelt voor om vannacht op zijn camping te staan, want morgen kan de “mechanic” van het plaatsje langskomen om te checken wat er is. De auto wordt naar een plekje op de mini camping gedrukt.
Een geluk bij een ongeluk: 200 km zijn we niets tegengekomen aan een dorpje, camping of benzinestation, “gelukkig” houdt de auto er dus op zo’n plek mee op, in plaats van in the middle of nowhere aan de wegkant, zonder bereik. 

Dag 12 – “wildplassen”

Tom wordt vroeg wakker en het eerste wat hij doet is de auto proberen te starten. Hij doet het! Whuuuut? Heel fijn hoor, maar wat is het dan? 

Gelukkig komt de mechanic man al best vroeg om een kijkje te nemen. Naja, hij kijkt niet eens hij zegt gelijk dat het de batterij van de sleutel is. Hopelijk kunnen we die kopen in het plaatsje verderop (200 km). 

De auto start gelukkig weer (nu in ieder geval), dus we rijden 200 km naar een garage in dat volgende plaatsje, Halls Creek. Garage dicht, motor start niet meer. Argh! We staan best wel in the middle of nowhere en in de volle zon. We lopen wat rond en gelukkig komen we een winkel tegen die die batterijen verkoopt. Helaas is dit niet het probleem, want hij start nog steeds niet.

Weer lopen we wat rond en komen een jongeman tegen die we vragen om ons te helpen. Hij komt er niet achter wat er is. Er komt nog een andere jongen bij kijken en hij probeert ook wat dingen, maar het haalt niets uit. Totdat hijzelf eens probeert te starten en hij doet het gelijk! Huh?

Vanaf dit moment doet de motor het vaker niet dan wel als we ‘m opstarten, maar na wat minuten-kwartier proberen, krijgen we ‘m vaak wel weer aan de praat. En iets is beter als niets. We hebben werkelijk waar geen idee wat het nu is. We denken dat het iets met een overhitte motor te maken heeft.

Door dit geklooi hebben we vooral de focus op de auto, in plaats van nog op de route. Omdat we naar de eerst volgende garage reden, hebben we het Purnululu Park overgeslagen. Jammer, maar helaas. Gelukkig komen we nog genoeg tegen!

Zolang de auto aan de praat is, maken we er gebruik van en rijden we naar het volgende mooie plekje. We rijden naar het einde van de Gibb River Road, zodat we hier de volgende dag kunnen rondrijden en mooie dingen kunnen zien. Via de app “Wiki Camps” (beste reis-app voor in Ozzyland!) vinden we een gratis camping (RAAF Boab Quarry). Het blijkt geweldig! Het is geen camping te noemen, want er is niets aan faciliteiten (yes, wildplassingsss), maar wel heel veel ruimte, een paar andere reizigers en vooral heel veel stenen/rotsen om ons heen (zie foto’s hieronder). Prachtig!

Dag 13 – “krokobil”

Koudste nachtje tot nu toe, 10 graden! Overdag is het boven de 30 graden, maar zodra de zon zakt (rond 17:30), daalt de temperatuur onwijs. We warmen op met koffie, thee en havermout.

We rijden naar de eerste spot van vandaag: Tunnel Creek. Elk plekje dat we bezoeken, is weer zo anders! Dit is de eerste keer dat we echt de grot in gaan. Ik vind grotten dus dood eng! Wanneer we een koppel tegenkomen die er net uitkomen, zeggen ze dit “we moesten echt goed opletten en met ons lampje schijnen, want we stonden een aantal keer bijna op een krokodil”, OH MY GOD! Volgens mij zagen ze mijn hele gezicht betrekken, want ze probeerden me daarna mega gerust te stellen, haha.

Nu moet ik er wel even bij vertellen, je hebt hier zout en zoet water krokodillen, of zoals ze hier zeggen salties and freshies. De salties zijn de krokodillen waar je voor op moet passen, zij vallen mensen aan en tja, eten je op. Freshies zijn eerder bang voor jou. Niet zo groot en vooral niet zo agressief, zij vallen (hoogst waarschijnlijk) geen mensen aan.

Hier ging het dus om freshies, maar dan nog. Eng. Een paar tranen (when you’re going out of your comfortzone…), maar daar ging ik/gingen we. We kwamen inderdaad een paar krokodillen tegen, maar daar liep ik met een grote boog omheen. Het was zeker het avontuur waard!

Vanaf hier gingen we door naar Windjana Gorge National Park. Hier liep je een stukje door de natuur en uiteindelijk kwam je uit bij water (wat in tegenstelling tot het natte seizoen erg weinig is) waar echt tientallen krokodillen (freshies) lagen. Best indrukwekkend!

We wilden een stuk van de Gibb River Road gaan rijden, om vervolgens in het King Leopold Ranges Conservation Park te slapen, maar na een paar rekensommen kwamen we erachter dat we dit niet zouden redden met benzine. We hadden nog een halfvolle tank en twee jerrycans, dus dat zegt wat over hoe vaak je een benzinepomp tegenkomt. We maakten de keuze om naar Derby (170 km, het dichtstbijzijnde plaatsje) te rijden om daar te gaan tanken. Helaas misten we een bord/afslag waardoor deze rit twee keer zo lang werd en we aangekomen in Fitzroy Crossing na lang twijfelen de keuze maakten om niet weer helemaal terug te gaan.

Vooral Tom had hier even moeite mee. De Gibb River Road is echt een avontuur op zich en we hebben er nu helaas (te) weinig van meegekregen. We konden zeker nog terug, maar we waren ook helemaal klaar met al dat auto gedoe en wilden graag naar onze auto laten kijken, het starten gaat namelijk nog altijd moeizaam.

Dus ja, kleine flop, maar we zijn inmiddels al weer dik over de teleurstelling heen, want we hebben alweer genoeg moois gezien. Daar in de volgende blog meer over!

El Questro

De grotten in bij Tunnel Creek.

Ella Rocks

Ella Rocks, prachtig!

Zebedee Springs

Met m’n fitte tasje onderweg naar de Zebedee Springs.

krokodillen

“Freshies” bij Windjana.

kamperen

Gratis kamperen @ RAAF Boab Quarry.

landschap Australie

Iedere 100 km is zo anders, mooi om te zien!

in the middle

Where we have been/ where we are now/ where we go!

Laat een comment achter

Mijn andere blogs



Follow on Instagram