HET IS...Openhartig

Openhartig #17: “dik en lelijk”

geschreven door Marit juni 7, 2018

In het rubriek “Openhartig” deel ik om de twee weken een inspirerend verhaal, geschreven door een lezer. Een persoonlijk verhaal waarin iemand open vertelt over haar of zijn (ongezonde) relatie met sporten en/of eten. Eerder deelde ik mijn persoonlijke verhaal (en de reden waarom ik ben begonnen met mijn blog). Na mij hebben nu inmiddels al 16 andere meiden hun persoonlijke verhaal gedeeld. Super stoer en dapper!
Deze week het persoonlijke verhaal van een anoniem. Zij vertelt over hoe ze al vanaf jongs af aan kampte met een negatief zelfbeeld. Ze wilde afvallen en dit lukte, maar er zat geen stop meer op en ze at minder en minder… inmiddels gaat het veel beter en deelt ze haar hele verhaal hieronder.

“Al sinds ik mij kan herinneren ben ik bezig met mijn gewicht. Ik heb mezelf altijd te zwaar gevonden en vond mezelf helemaal niet mooi. Dit was eerst een kwestie van enkel onzekerheid, maar ik wist niet dat er meer achter zat…

Ik was vrij jong toen ik kampte met een negatief zelfbeeld. Veel jonge kinderen, en dan vooral meisjes, krijgen hiermee te maken, dus mijn gedrag was niet zorgwekkend.

Na altijd op een gezond gewicht te hebben gezeten, was ik in november 2015 flink wat kilo’s aangekomen en op het moment dat mijn broeken scheurde wist ik genoeg, ik wilde afvallen! Met succes viel ik een aantal kilo’s af. Natuurlijk was ik hier ontzettend blij! Ik lette vooral op mijn voeding en gebruikte hierbij de My Fitnesspal app.

In de loop van 2016 kwam ik weer een paar kilo bij en besloot ik om weer af te gaan vallen, deze keer met flink wat sporten erbij. Ook nu ging het goed en uiteindelijk zat ik op een gezond gewicht. Ik kreeg ook veel complimenten over dat ik af was gevallen en er dun uitzag.

In november 2016 merkte ik een verandering bij mezelf, op het gebied van afvallen. Ik was blij wanneer ik op de weegschaal ging staan en zag dat ik was afgevallen, maar op het moment dat ik dan langs een spiegel liep, kwam er zo’n stemmetje in mijn hoofd naar boven die me zei: “Je bent dik en lelijk, niemand vindt je leuk en je bent iedereen tot last”, ik walgde van mezelf.

Voor mij dus een reden om nog meer af te vallen. Ik was namelijk nog niet dun genoeg, zei ik telkens tegen mezelf. Het afvallen lukte, maar ik merkte dat mijn zelfbeeld niet veranderde.

Dus ik ging nog meer afvallen, alleen op een niet zo gezonde manier. Ik had ondervonden dat je in de My Fitnesspal app niet per se dagen op hoefde te slaan. Voor diegene die niet bekend is met de app, die vertelt wanneer je te weinig hebt genuttigd. Dat deed ik dus ook niet meer, want ik wist dat ik verkeerd bezig was. Ondanks dat, kon ik de app niet verwijderen en ging ik gewoon door met zo weinig mogelijk calorieën nuttigen.

Terwijl ik wist dat het niet goed was wat ik deed, vertelde ik niemand erover. Ook had niemand op school in de gaten dat ik mijn eten bijna dagelijks weggooide en wanneer ik dit niet deed, zocht ik wel een manier om niet meer te hoeven eten die dag. Ik huilde mezelf vaak in slaap als ik voor mijn gevoel teveel of te ‘slechte’ dingen had gegeten.

Ik heb uiteindelijk hulp gevraagd en gekregen en daar ben ik super blij mee. Al gauw ondervonden we bij een psychologe dat ik een probleem had met de controle verliezen en aangezien ik op dat moment in een lastige situatie zat waar ik geen controle had, was dit niet gek.De reden dat het zich uitte in de voeding: daar had ik wel zelf controle over.

In september 2017 ben ik gestart aan een voedingsopleiding, iets waar ze thuis in eerste instantie hun vraagtekens bij zetten, omdat ik nog niet volledig goed om kon gaan met voeding. Ze wilden me beschermen. Ik heb het toch doorgezet en ben nog altijd blij met mijn keuze.

Ik zit niet meer op mijn ‘streefgewicht’, maar dat heb ik geaccepteerd in februari van dit jaar. Ik heb nu een gezondere mindset. Met als resultaat: een gezonde relatie tussen lichaam en geest. Hoewel ik nog steeds onzekerheden heb, net als iedereen, ben ik wel op een punt gekomen dat ik in de spiegel kan kijken en denk: “Je mag er zijn”. Ik voel me beter dan ooit op dit moment.                                       

Voor diegene die dit leest. Ik meen echt oprecht als ik zeg: “jij mag er ook zijn”. Jezelf accepteren zorgt voor zoveel rust en warmte. Maar het allerbelangrijkste vind ik dat het bij mij ervoor gezorgd heeft dat ik gelukkig ben en van de kleine dingen kan genieten, dat wil ik voor jou ook!”

Bedankt dat jij jouw persoonlijke verhaal wilde delen.

Wil jij ook jouw persoonlijke verhaal delen om anderen te inspireren? Via deze link kun je me mailen.

♥♥

Mijn andere blogs

Sid juni 11, 2018 at 01:09

Respect !

Antwoord

Laat een comment achter